Eis je eigen persoonlijke ruimte op (en koop een bed van minstens 2 meter breed!) - My Name Is Mama

Eis je eigen persoonlijke ruimte op (en koop een bed van minstens 2 meter breed!) Baby & Kind

Als moeder heb je niet heel veel tijd voor jezelf, maar je levert ook ruimte in. Persoonlijke ruimte. En het is heel belangrijk af en toe weer wat ruimte terug te eisen.

Een paar weken geleden ging ik op aanraden van mijn partner naar een therapeut. Ik heb nogal wat oud zeer wat ik als een blok aan me been meesleep. Schuldgevoelens, verdriet, onvrede… verschillende emoties en gevoelens die ik al langere tijd als een enorme last met me mee draag. Aannames die ik doe, vervolgens op mezelf betrek, en welke een erg negatieve en beperkende uitwerking op mij hebben. Ik onderging een sessie Acces Bars Therapie. Een therapie die energie punten in je hoofd aanspreken en waarbij je het hoofd een soort van ‘opruimt’ zoals je een harde schijf van een computer zou opruimen. Je maakt ruimte vrij. Ik was een beetje sceptisch maar na het ervaren van de impact van slechts 1 sessie ben ik helemaal op. Ik ga verder niet in op hoe het precies werkt en doet maar mocht je interesse hebben lees dan even HIER of HIER.

Wat ik aan advies mee kreeg, is om meer op te komen voor mijn eigen grens als het aankomt op mijn persoonlijke ruimte. Mijn kinderen zitten te vaak bij mij op schoot, staan te vaak direct naast mij te huilen/zeuren/drammen/opmijnvingerstekijken, en slapen vaker dan wat voor mij wenselijk is in mijn bed. Begrijp me niet verkeerd. Ik geniet ontzettend van mijn kinderen en de momenten waarop we knuffelen. Maar die momenten vind ik niet ideaal wanneer ik kook (wat  ook nog eens voor onveilige situaties zorgt), een telefoongesprek voer of even mijn behoefte doe op het toilet. Ook is het slapen met een zeer onrustig/bewegelijk kind naast je gewoon niet ontspannen, en kom ik gewoon niet toe aan de nachtrust die ik zo hard nodig heb.

Ik zal direct bekennen dat ik me regelmatig schuldig voel wanneer ik mijn ruimte (en tijd) op eis. Het voelt een beetje als een afwijzing of ik ben bang dat mensen mij onvoldoende betrokken met mijn kinderen vinden. Maar JUIST DIE gedachten, moet ik dus ook loslaten. Want ik ben heel betrokken en wat mensen zien zijn moment opnames, zij zien niet al die andere uren waarin ik met mijn kindjes speeltuinen bezoek, ga lunchen, met ze op de bank hang, ze om me heen dartelen in huis, op schoot zitten wanneer ik naar de wc gaan of s’ avonds voor de derde keer die week naast mama in bed kruipen. Ik hoef me niet schuldig te voelen, wanneer ik een grens trek op een verjaardag omdat ik graag een gesprek voer zonder kind op schoot. Ik hoef me niet schuldig te voelen als ik mijn kinderen verbied in de keuken te komen wanneer ik daar sta te koken, al was het maar om ze veilig te houden. Je bent geen slechte moeder of minder goede moeder wanneer je duidelijke grenzen trekt.

In het kader van eis je eigen persoonlijke ruimte op heb ik een nieuw bed gekocht. Mijn boxspring van 1.60 m krijgt een upgrade naar 2 m. Want hoe graag ik ook mijn ruimte opeis midden in de nacht, ik voer liever geen discussies wanneer ik eigenlijk hoor te slapen en heb al helemaal geen zin een kleuter van bijna 20 kilo 3x terug naar zijn eigen slaapkamer te tillen. Ik koop er dus gewoon wat ruimte bij. Baken mijn eigen plekje af met wat strategisch geplaatste kussens en geniet van een discussieloze-, avondvierdaagse vrije nacht waarin ik gewoon kan slapen. Dan maar met een kleuter en een peuter naast me…

 

 

Comments

comments


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *