Een gehandicapt kind zou je niet op de wereld moeten zetten. - My Name Is Mama

Een gehandicapt kind zou je niet op de wereld moeten zetten. Baby & Kind

Momenteel gaat er een brief viral op Facebook. Een brief aan een moeder waarvan het kindje een handicap heeft. En wat daarin te lezen valt is nogal eh…. opmerkelijk!

Toen ik de titel voor dit blog schreef kreeg ik kippenvel. Ik vind het een pijnlijke titel, maar dat komt meer omdat de titel de mening weergeeft van sommige mensen. Mensen die vinden dat wanneer je tijdens je zwangerschap weet dat je kind gehandicapt is, je voor een abortus zou moeten kiezen. Want een kind heeft het recht om gezond te zijn. Tsja dat kan wel wezen maar die garantie heb je nooit, ook niet wanneer je 100% gezond geboren wordt.

Maar even terug naar de brief. Moeder Heleen, stond begin dit jaar met een artikel in het weekblad Vriendin. Daarnaast heeft zij de website levenmetspinabifida.nl waarop zij het verhaal van haar zoon vertelt. Haar zoon is namelijk geboren met de aandoening Spina Bifida, de medische term voor open rug. Een zekere Bianca las het artikel van Heleen in de Vriendin en bezocht daarna haar website. Bianca heeft een zeer duidelijke en uitgesproken mening over het ‘op de wereld zetten’ van kinderen met een handicap, en besloot Heleen een brief te sturen waarin ze haar mening uiteenzet.

Lees hier de originele brief:
brief over open rugIn Nederland hebben we vrijheid van meningsuiting, en ik vind ook zeer zeker dat iedereen een eigen mening mag hebben. Echter ben ik ook van mening (maar dat is mijn persoonlijke mening) dat je je mening niet altijd hoeft te ventileren. Omdat deze bijvoorbeeld kwetsend kan zijn, of omdat jouw mening er namelijk helemaal niet toe doet en omdat jouw mening soms totaal geen enkel nut heeft. Kort gezegd een gevalletje: “als je niets leuks kan zeggen, zeg dan gewoon niets”

Deze brief zette me wel aan tot denken. Wat zou ik zelf doen? Ik kwam al snel tot de conclusie dat je die vraag pas kan beantwoorden, wanneer je daadwerkelijk voor die keuze staat. Want wat is de beperking? In welke mate? Wat zijn de kansen, de risico’s, de kwaliteit van leven? Wat zijn de mogelijke gevolgen voor de rest van het gezin, voor mij als moeder, als persoon? Je kan daar wel over nadenken en hypothetische situaties op los laten, maar factoren als emotie spelen dan in andere vorm mee. Niet te doen dus. En daarom ben ik van mening dat niemand mag bepalen voor een ander of zij wel of niet de keuze moeten maken en kindje geboren te laten worden of de zwangerschap af te breken, wanneer bekend is dat het ongeboren kind met een handicap ter wereld zal komen.

De ene handicap is de ander niet en zelfs dezelfde handicap is per individu anders. Zo is het syndroom van down er in verschillende mate, dit geldt ook voor spina bifida en vele andere aandoeningen. Ik had vroeger een klasgenootje met een open rug, een meisje wat op een hele hoop littekens en ziekenhuisopnames na niet zoveel verschilde met haar klasgenootjes. Ze deed zelf mee met de gymnastieklessen, maar dan op haar eigen tempo. Had zij het recht om gezond te zijn? Zeker! Net zo goed als dat zij het recht had op leven.

Persoonlijk respecteer ik ieder z’n keuze. Of je er nou voor kiest om een zwangerschap af te breken, of om het kindje met een handicap gewoon te houden. En dat geldt ook voor de moeilijke keuze een zwangerschap uit te dragen ondanks dat je weet dat het kindje de bevalling niet zal overleven of kort daarna zal komen te overlijden. Iedereen heeft het recht op zijn eigen keuze, en mocht dat niet rijmen met jouw keuze en visie? Denk dat alsjeblieft goed na voordat je je mening ventileert!

Meer lezen over spina bifida en de ervaringen van Heleen en haar gezin? Klik hier voor haar website!

 

 

 

 

 

 

 

 

MNIM heeft toestemming gekregen de brief te publiceren.
Auteursrecht hoofdfoto: jarenwicklund / 123RF Stockfoto

Comments

comments


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *