Ouders zonder kinderen, ze hebben GEEN idee... "Oh als ik straks kinderen heb dan..." - My Name Is Mama

Ouders zonder kinderen, ze hebben GEEN idee… “Oh als ik straks kinderen heb dan…” Baby & Kind

Iedereen kent er wel een paar, ouders zonder kinderen. Je weet wel die ene betweterige vriendin die nog altijd vrijgezel is en de grootste moeite heeft om haar konijn zindelijk te krijgen, die broer die zijn neefje een nachtje op bezoek heeft en jou exact kan vertellen hoe je kinderen kan laten doorslapen (ondanks dat het jou na bijna 3 jaar nog steeds niet gelukt is) en dat bevriende stel met die enorm besmettelijke inrichting, die er van overtuigd zijn dat zij hun kind echt zo onder de duim krijgen dat dit interieur geen enkel smetje zal oplopen.

En ik zal direct toegeven dat ik ook ooit zo’n ouder zonder kind was. Dat ik meer dan eens dacht, als ik bij mijn schoonzus was, ‘man man man wat een chaos, wat een troep hier’. Inmiddels weet ik beter. Diepe respect heb ik voor haar en haar man die samen 3 kinderen beteugelen, waarvan 2 pubers en 1 jonge spring in het veld. En als ik nu kijk naar mijn eigen huis, dan was de troep daar er nog heilig bij.

Mijn huis ligt bezaait met troep, niet alleen kiepert mijn zoon meerder malen per dag alle thema bakken om (die ik dan weer netjes ga sorteren eind van dag, in de hoop dat het een keer 24 uur opgeruimd blijft) tussen al het speelgoed liggen broodkorsten, stukje appel, koekresten en heel af en toe wel eens een volle plas luier… Ik vind het wel prima inmiddels, voorheen wilde ik het nog wel eens tussendoor opruimen maar dat heb ik echt opgegeven. Ik ruim nu alleen nog maar op als hij ’s middags naar bed gaat en ’s avonds in bed ligt.

Lees ook: Je kind bij jou in bed laten slapen, doen of niet?

Maar ook ik heb inmiddels te maken met de ouders zonder kinderen. Ja zeker. Zo wist iemand mij onlangs precies te vertellen waarom mijn zoon ’s nachts zo slecht slaapt. Ik moest hem overdag meer wakker houden, niet meer laten slapen en veel consequenter zijn. Grappig hoe zo’n persoon helemaal in de beleving is dat ik niet al alles heb geprobeerd en dat het overdag wakker houden van een peuter echt alleen maar olie op het vuur gooit. Kind chagrijnig, ouders chagrijnig, de sfeer is om te snijden en ’s nachts sliep hij geen minuut langer. Later las ik in verschillende onderzoeken dat het wakker houden van een peuter die nog toe is aan een middag dutje alleen maar averechts werkt.

Maar wachten maar tot zij zelf kinderen hebben. Ze weten nu stuk voor stuk exact hoe ze met iedere situatie zullen omgaan. Maar geloof mij, ze vallen straks met bosjes van hun voetstuk. Stuk voor stuk zullen ze klagen over vermoeidheid, over korte nachten, over overmatig huilen, over hun hyper actieve peuters, of vernielde spullen in huis… Vreemd eigenlijk hoe we al die kennis die ons tot de perfecte ouder maken, compleet verloren zijn wanneer we daadwerkelijk kinderen krijgen.

Ik wacht geduldig af tot al die mensen, die nu zo stellig zijn, straks midden in het leed zitten terwijl mijn kinderen inmiddels de leeftijd hebben bereikt waarin ze luisteren, ein-de-lijk doorslapen (dat zal toch wel een keer gebeuren voordat ze naar het voortgezet onderwijs gaan?), niet meer knoeien en hun speelgoed niet meer door heel het huis verspreiden. En geloof me dat gaat echt gebeuren, want het overkwam mij ook!

Lees ook de andere artikelen op My Name Is Mama.

Comments

comments


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *