Een huis vol prachtige herinneringen en nu gaan we verhuizen... - My Name Is Mama

Een huis vol prachtige herinneringen en nu gaan we verhuizen… Gezin & Relatie

Je raakt zwanger, je krijgt kinderen en je voedt ze op. De eerste jaren van hun leven spelen zich af in dat ene huis, dat huis wat nu te koop staat…

Iets meer dan 10 jaar geleden kocht Brian dit huis, 6 jaar geleden trok ik bij hem in. Onze meubels werden een mix en in de loop van de jaren kochten we samen ook nieuwe meubels. Steeds meer werd het echt “ons huis”. We kregen twee kinderen, de kindermeubels en het speelgoed deden hun intrede. En we maakten met z’n vieren herinneringen, vele mooie en dierbare herinneringen.

Nu staat het huis te koop, sinds vrijdag ochtend 7:00. En voordat het klokje 8:00 sloeg hadden we al 5 aanvragen voor bezichtigingen. In totaal hebben we nu 12 potentiële kopers ontvangen en met veel enthousiasme liet ik ze onze woning zien. Iedere keer dat ik de woning aan iemand liet zien, voelde ik weer de liefde voor dit huis en merkte ik dat ik zo veel moois heb om op terug te krijgen.

Wat zou ik graag een tuin plakken achter deze woning. Want dat is het enige wat het huis niet heeft. Een tuin, een veilige, afgesloten plek waar de kinderen lekker met water kunnen knoeien of slakken kunnen zoeken. We hebben wel een ruim dakterras, maar dat is met onze jongens gewoon niet ideaal. En wat zou ik mijn buren graag meenemen. Geen mensen die continue de deur bij je plat lopen, maar wel klaar staan met een soepje als je ziek bent. Die je planten verzorgen en je post weghalen wanneer je een paar dagen van huis bent en even aanbellen als je weer eens in alle hectiek je sleutel aan de buitenkant van de voordeur heb laten zitten…

Dit is voor onze kinderen het eerste huis, ze waren 3 en 4 dagen oud toen we thuis kwamen. Ik vind het ergens vreselijk dat we nu dit huis gaan verlaten over een paar maanden. Het huis wat zo vaak naar Zwitsal rook, waar zo vaak het gehuil van een pasgeboren baby te horen was, het huis waarin ik twee keer een babykamertje inrichtte… Wanneer we gaan verhuizen zal er geen babykamer meer komen en zal de babykamer, die de jongste nu nog heeft, dus ook verdwijnen.

We laten een heel fijn huis achter, maar het is tijd voor ons om een nieuwe stap te maken. De stap naar een veel ruimere woning, met een grote tuin. Een woning in een park waar de kinderen lekker kunnen fietsen en voetballen. Een straat vol andere jongetjes van hun leeftijd waar ze hopelijk leuke nieuwe vriendjes aan zullen hebben. Beide krijgen nu een eigen kamer en zullen dus allebei hun eigen plekje krijgen. En ik weet zeker dat we in dit nieuwe huis opnieuw prachtige herinneringen gaan maken en opnieuw hele mooie jaren tegemoet gaan.

Comments

comments


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *