5 bezigheden waarbij je liever geen kinderen in de buurt hebt. "Mag ik alsjeblieft even rustig poepen?" - My Name Is Mama

5 bezigheden waarbij je liever geen kinderen in de buurt hebt. “Mag ik alsjeblieft even rustig poepen?” Baby & Kind

Ken je dat? Zit je net even rustig op de wc in de gang, vliegt de wc deur ineens open en daar staat je peuter dan! Net iets te lang ook eigenlijk waardoor de buurman die toevallig op dat moment jullie voordeur passeerde, nog net een glimp kan opvangen van het beeld van jou met je broek op je enkels. What is seen, cannot be unseen! 5 bezigheden die vroeger zo gepiept waren, waarbij je liever even geen kinderen om je heen hebt.

Sex.
Het leven van jonge ouders is ingewikkeld en dat geldt ook voor hun sexleven, als dat überhaupt nog een naam mag hebben. ’s Avonds ben je te moe, ’s ochtends te druk en overdag heb je ook wel wat beters te doen. Als je het er dan toch een keer van komt op de vroege ochtend, staat er gegarandeerd een peuter of een kleuter naast je bed die vraagt of hij een broodje mag of dorst heeft. Is je kindje echt nog piepjong en slaapt het wellicht nog op jullie kamer of zelfs in bed? Dan wordt de situatie helemaal bijzonder…

Boodschappen doen.
Was je een aantal jaren geleden zo klaar en kon je keurig je boodschappenlijstje volgen? Als trotse ouder van een kind, wat op z’n minst kan lopen, is de supermarkt nu een soort Wipe Out parcours geworden. De eerste uitdaging doet zich direct enkele seconden nadat je de supermarkt ben binnengekomen al voor. Je kind vraagt gegarandeerd om zo’n hinderlijk kinderwinkelwagentje met vlag. Met een beetje geluk staat er nog eentje, want zo niet dan is dat drama #1. Nadat je kind zo’n 3 minuten volgzaam is geweest, zie je tot je schrik ineens dat het zijn winkelwagentje heeft achtergelaten en zelf in geen velden of wegen meer te bekennen is. De paniek slaat toe. Nadat je als een dolle alle gangpaden hebt afgezocht en inmiddels doemscenario drama #3 in je hoofd haalt, vind je hem terug in de televisiehoek. Er volgt een korte preek over ‘weglopen’ en ‘even zeggen tegen mama’ waarna jij je weg door de supermarkt vervolgt. Je eigen boodschappenkar voor je uitduwend en dat lullige kleine karretje achter je aan slepend. Voordat je in de rij bij de kassa gaat staan, pluk je je kroost weer achter de tv vandaan. Bij de kassa aangekomen merk je ineens op dat er allerlei spullen op de band liggen die niet op je lijstje stonden. Snoep, koekjes, een zak rozijnen en 3 gele flessen badschuim. Kennelijk had je kleintje zelf ook een boodschappenlijstje… Als je denkt dat je hiermee het parcours had overleeft? Oh nee! Je moet dat kinderwinkelwagentje nog terugzetten en je moet nog langs dat elektronische wiebelding, waar 50 cent in moet. Succes!

Lees ook: Waarom ik nooit meer uit eten ga met een peuter en een baby.

Op visite gaan.
Recent ging ik op bezoek bij een andere moeder, die ook twee kinderen heeft in dezelfde leeftijd als de mijne. Quintin ging mee want het was officieel een soort van playdate. De dik anderhalf uur dat we binnen waren heeft Quintin alles overhoop getrokken. Het prinsessen keukentje, de blokken, het speelgoed van de baby, een doos vol puzzels, boeken en ander speelgoed… Binnen enkele minuten had hij de keurig nette woonkamer omgetoverd tot wat leek op een plaats delict. En opruimen ho maar natuurlijk. Dus vervolgens zat ik alleen maar te mopperen, me de ogen uit mijn kop te schamen en uit alle macht de rotzooi weer op te ruimen. Wat een ellende! Volgende keer spelen we wel bij ons thuis of lekker buiten.

Naar de verloskundige gaan.
Ik weet nog dat toen ik zwanger was van de tweede en ik overdag naar de verloskundige moest, ik de oudste regelmatig moest meenemen. Vrijwel standaard zat mijn zoon overal aan (“Niet aan het echo-apparaat komen!”) en wilde hij continue op schoot. Erg handig is dat niet wanneer je net je echo krijgt, je probeert te genieten van de beelden op het scherm, maar naast de behandeltafel een kind volledig uit zijn dak gaat omdat hij bij mama wil zitten.

Even uitgebreid poepen.
Met twee kinderen ervaar ik het toilet bezoek tegenwoordig als een familie aangelegenheid. Neem ik de jongste niet mee dan krijst hij de longen uit zijn lijf, neem ik de oudste niet mee dan blijft hij hinderlijk aan de deurklink hangen, op de deur kloppen en bonken en uiteindelijk gaat hij ook lopen huilen. Het resultaat is dan ook dat ik vrijwel standaard met twee kinderen op de wc zitten als ik het niet kan ophouden tot het moment dat zij slapen. Het werkt overigens wel erg aanmoedigend wanneer er voor je wordt geapplaudisseerd als je hebt geplast en wanneer je samen de poep uitzwaait bij het doortrekken.

Welke bezigheden doe jij liever zonder je kinderen? Praat mee op Facebook!

Lees ook de andere artikelen op My Name Is Mama.

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om volledig gebruik te maken van alle functionaliteit op deze website dient u cookies toe te staan. Meer informatie.

Cookies op deze website staan standaard uit. Om volledig gebruik te maken van deze website dient u cookies te accepteren door in de banner op "Toestaan" te drukken. Hier kunt u meer informatie vinden over ons Privacy- en Cookiebeleid.

Sluiten