Een klein kind alleen thuis laten als hij slaapt. "Heel even maar" kan dat of absoluut niet? - My Name Is Mama

Een klein kind alleen thuis laten als hij slaapt. “Heel even maar” kan dat of absoluut niet? Gezin & Relatie

Met twee kinderen die beiden een eigen slaapritme hebben en niet op dezelfde momenten eten is het voor Daphne op sommige dagen echt puzzelen wanneer zij de deur uit kan voor boodschappen, vooral als dit onverwacht is.

Mijn peuter en (grote) baby hebben absoluut niet hetzelfde ritme als het aankomt op slapen en eten. Mijn jongste slaapt 2 tot 3 keer per dag, de oudste slaapt ’s middags. Omdat ik vaak een aantal dagen per week alleen ben met ze is het een heel gepuzzel als ik even de deur uit moet. Er is altijd wel iemand moe of narrig van de honger.

Zo ook deze maandag. In de ochtend is het een hele klus om beide te voeden, te wassen en aangekleed te krijgen waarbij ik ook rekening moet houden dat de jongste rond 9:30 weer wil slapen en dus in ieder geval al fruit heeft gekregen en zijn fles op heeft. Als hij dan wakker is, stappen we alledrie in de auto en zorg ik er voor dat de oudste om 11:45 fris, aangekleed en met een aantal boterhammen in zijn maag naar de peuterspeelzaal kan. Daarna weer vlug naar huis om zijn broertje een stukje brood, wat fruit en opnieuw een fles te geven en snel op bed te leggen zodat hij nog anderhalf uur kan slapen voordat we weer om 14:00 uur bij de peuterspeelzaal moeten staan om de oudste op te halen. Dan wandelen we lekker naar huis, zodat we ook alledrie een frisse neus en wat beweging hebben gehad en is het tijd om voor nog wat gesmeerde boterhammen voordat de oudste even in zijn bedje bij komt van het spelen.

Tegen een uur of 16:00 wil ik alvast het avondeten voorbereiden maar kom ik erachter dat ik geen kip meer heb. Dat wordt een uitdaging. De oudste slaapt net een uurtje en kan echt nog wel 1,5 tot 2 uur door slapen voordat hij weer wakker is. Als ik daar op moet wachten en dan nog naar de supermarkt moet, weet ik zeker dat zijn broertje hongerig op zijn handjes zit te bijten en vrij a-relaxed wordt (lees: aan een stuk door krijst!). Hem eerder eten geven is ook geen goed idee, want meneer is nogal van de regelmaat dus daarmee schop ik zijn volledige eetpatroon in de war (wat dan komt hij ’s nachts zeker 3 keer voor een fles)! En dat wil ik mijzelf noch mijn buren aandoen.

Lees ook: 18 x wat je echt niet van je man wil horen tijdens de bevalling (of vlak erna).

De oudste dan maar wakker maken en meenemen? Nee die zal een driftbui krijgen die zijn weerga niet kent als ik hem nu uit zijn slaap haal, moet aankleden en in de auto moet zetten. Aangezien ik ook geen leukere moeder word van zijn ‘ochtend humeur’ is dit dus ook geen optie. Maar we zullen toch moeten eten straks…

Het winkelcentrum zit hier aan het eind van de straat. Ik heb alleen kip nodig dus ik ben vliegensvlug weer thuis. Zal ik even snel in de auto stappen met zijn broertje en hem lekker op zijn bedje laten liggen? Brrrr… rillingen. Ik durf dit niet, ik wil dit ook helemaal niet. Allerlei scenario’s spoken door mijn hoofd. Brand. Ik trek de stekkers van alle apparatuur uit de stopcontacten op de koelkast en de vriezer na. Inbrekers? Op klaarlichte dag? Ja het zou kunnen natuurlijk. Zouden ze hem dan meenemen? Het is een leuk jongetje om te zien (maar misschien ben ik niet heel objectief wat dat betreft)… He gatver wat een enge gedachte. Misschien moet ik een post-it met mijn telefoonnummer op zijn slaapzak plakken. Ze zullen vannacht maar wat graag willen dat ik hem kom ophalen want slapen doet hij graag, behalve ’s nachts.

Ik controleer even hoe diep hij slaapt. Ik ben hooguit 20 minuten weg als het druk is bij de kassa’s. Het lijkt me vreselijk als hij net wakker wordt wanneer ik weg ben en een kwartier roept zonder dat er iemand antwoordt. Ik blijf nog een paar minuten in de hal staan. Wel, niet, wel, niet. Jemig, wat een vervelende situatie. Ik heb ook niets anders in huis als alternatief, anders had ik hem gewoon wat anders voorgeschoteld. En om nou weer brood te geven lijkt me ook niet heel gezond. Met flinke tegenzin en een enorm schuldgevoel stap ik in de auto, cross ik naar het einde van de straat en snel ik de supermarkt in, de jongste in de buggy voor me uit duwend. Ik pak vlug de kip en haast me naar de snelkassa. Ik spring weer in de auto en ben binnen een paar minuten weer thuis.

Gelukkig, het huis staat nog overeind en van inbrekers geen enkel spoor. Niet zo gek ook want op een hoop Duplo en Fisher-Price na, valt hier vrij weinig te halen. Mijn zoon slaapt gelukkig ook nog dus die heeft niets gemerkt. Pfoe… ik ben blij dat ik geen honden heb die ik meerdere maken per dag moet laten lopen want ik vind dit dus echt zo a-relaxed om te moeten doen. Ik breng wel eens een vuilniszak naar buiten als de kids liggen te slapen maar zelfs dat stel ik vaak uit tot ze wakker zijn of tot mijn wederhelft weer thuis is.

Dit was dus eens en hopelijk nooit meer. Het kan in principe dus best maar ik voelde me er zo onprettig bij. Wat als ik werd opgehouden om een of andere reden? Wat als er toch wat gebeurde, thuis of met mij onderweg? Ik wil er niet te lang over nadenken. De volgende keer zorg ik dat ik echt genoeg te eten in huis haal en anders bestel ik wel chinees, net als de avond ervoor!

Op facebook legde ik gister al de stelling voor; Vind jij dat het kan om een jong kind heel even alleen te laten? Bijvoorbeeld omdat je een brief op de post moet doen, de honden moet uitlaten of een broertje of zusje uit school moet halen? Discussieer mee op facebook of geef je reactie onder dit artikel!

Lees ook: Verdien geld met moedermelk! De nieuwe hype onder de superfoods!

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om volledig gebruik te maken van alle functionaliteit op deze website dient u cookies toe te staan. Meer informatie.

Cookies op deze website staan standaard uit. Om volledig gebruik te maken van deze website dient u cookies te accepteren door in de banner op "Toestaan" te drukken. Hier kunt u meer informatie vinden over ons Privacy- en Cookiebeleid.

Sluiten