Het was weer gezellig vannacht! (Het verhaal van 2 nachtouders) - My Name Is Mama

Het was weer gezellig vannacht! (Het verhaal van 2 nachtouders) Gezin & Relatie

4 keer per nacht het bed uit omdat er een kindje huilt. Voor Daphne en haar partner Brian is het echt geen uitzondering. Hun peuter slaapt al vanaf zijn geboorte erg slecht en sinds kort houdt ook hun 6 maanden oude baby ze lekker bezig in het holst van de nacht. Zij zijn inmiddels ervaren nachtouders.

Vannacht was het weer raak. We besloten rond 23:30 naar bed te gaan, de één  las nog wat op de Ipad de ander speelde wat met de telefoon, en een half uur later wenste we elkaar succes en ging zowel letterlijk als figuurlijk het licht uit.

De eerste ronde liet niet lang op zich wachten. 00:35 werden wij gewekt door wat leek op het gekrijs van een biggetje. Het bleek onze jongste te zijn. Hij was zijn knuffel kwijt. Nou ja kwijt. Het beest lag nog steeds naast hem maar doordat meneer wild met zijn armen om zich heel lag te maaien miste hij het dier iedere keer en dat was genoeg aanleiding om volledig in paniek te raken. Knuffel terug gegeven, opnieuw op zijn zijtje gelegd en weer terug mijn bed in. Klusje van een paar minuten. Dacht ik…. Nog geen 5 minuten later hoor ik hem weer mopperen. Om te voorkomen dat hij opnieuw helemaal uit zijn dak zou gaan stap ik weer uit bed en strompel naar zijn kamer. Hij ligt op zijn rug, met zijn knuffel in zijn armen, speen nog in zijn mond, oogjes dichtgeknepen maar krijst het uit…(zucht). Hier zit hem dus de uitdaging in want zijn knuffel en speen zullen nu in ieder geval niet de oorzaak zijn dus moet ik verder met het elimineren van mogelijke oorzaken. Honger, is het eerste wat in mij opkomt. Dus mijn wederhelft ui bed getrommeld of hij even een fles kan opwarmen dan controleer ik ondertussen of zijn luier nog schoon is en of zijn temperatuur niets geks laat zien.

Niets aan de hand met luier en temperatuur. Dus hij krijgt een fles. En dan wordt hij pas echt boos. Hij drukt zijn lippen stijf op elkaar draait zijn hoofd weg en slaat boos naar de fles. Okay geen honger dus. Jammer want daarmee zijn zo ongeveer alle voor de hand liggende factoren geëlimineerd. Ik pak hem op neem hem mee naar onze slaapkamer en wil het bed instappen als ik streng wordt toegesproken door mijn wederhelft. “Nee, ik wil hem niet in ons bed Daf!”. Ik besluit om maar even op bed te blijven zitten met Logan op schoot en leg hem daarna in zijn wieg neer  die aan het voeteneind staat (lang leve de mega wieg, waar onze larf na 6 maanden nog steeds prima in kan slapen).

Hij blijft mopperen. Zolang ik hem aai en tegen hem praat is hij stil maar zodra ik ook maar enigszins de indruk wek dat ik bij hem wegloop begint hij luid te schreeuwen. Dit kan nog wel eens een lange nacht worden. Ik sus, zing, klets, aai, knuffel en wanneer hij weer rustig is probeer ik hem nogmaals zijn fles aan te bieden. Maar zonder succes. Ik troost, zing, kriebel, fluister en wieg nog wat langer maar ben toch wel erg moe en wil graag weer mijn bed in. Wanneer hij een paar keer in zijn ogen wrijft en zijn oogleden steeds zwaarder lijken te worden doe ik het nachtlampje uit. Onmiddellijk begint hij weer te huilen, dus snel het lampje maar weer aan. Hij ligt inmiddels weer op zijn rug en kijkt me geschrokken aan. Ik weet dat ik hiermee dus alles hebben verpest en weer van voor af kan beginnen. Ik druk op de home button van mijn telefoon om de tijd te controleren. 1:28 inmiddels…

Lees ook: Mijn baby sliep niet door het eerste jaar….
Ik trek het niet meer om te blijven staan naast het wiegje, dus neem hem mee naar ons bed en leg hem tussen ons in en doe het lampje weer uit. Hij pruttelt en huilt zachtjes. Zijn vader legt hem tegen zich aan en wrijft hem op zijn rug en billetjes. Dat houdt hem slechts een paar minuten zoet. Hij is het zat en begint weer wild om zich heen te maaien. Ik doe het lampje weer aan en gelijk is hij weer stil. Verdorie, waarom moet toch steeds dat lampje aan?! Ik leg hem op zijn buik naast en sla mijn arm om hem heen. Hij lacht vrolijk en brabbelt. Gelukkig, alles beter dan dan gehuil de hele nacht. Ik doezel weg in sluimerslaap. Ik voel hoe het kleine larfje naast me zijn best doet om over mijn schouder heen te kruipen richting het lampje naast mijn bed.

Als ik weer wakker word blijkt het al weer ruim een uur later. Ik voel me geradbraakt. Logan ligt nog steeds wakker, maar rustig, naast mij te spelen met zijn speen. Ik leg hem uit veiligheid weer terug in zijn wieg. Hij geeft geen kick, zelfs niet als ik het nachtlampje uit doe. He-he zouden we nu dan eindelijk kunnen slapen? Twee uur later worden we opnieuw wakker. De oudste brult het uit en wil melk. Terwijl mama hem sust, strompelt papa naar beneden om in de keuken een flesje melk op te warmen. 10 minuten later is het weer stil en kunnen we terug ons bed in. Ik word weer wakker omdat ik Logan onrustig hoor worden. Terwijl ik naar beneden loop zie ik dat het al licht wordt buiten. Ik maak zijn fles en loop weer naar boven. Daar zie ik Brian bij de wieg staan, wild deppend met allerlei doekjes. Hij was Logan aan het verschonen maar was niet snel genoeg waardoor laatstgenoemde de kans kreeg om zichzelf, zijn slaapzak en zijn wieg onder te plassen. Tuurlijk, want dat is echt waar je op zit te wachten op zo’n moment. Schoon beddengoed, een schone slaapzak (Verdorie! Die ligt op Quintins kamer!!! Sssst!) en een frisse pyjama. Al met al zijn we weer 20 minuten bezig voordat we compleet gesloopt en heftig  in een fluister discussie ons bed weer instappen. Rond 7:00 uur worden we opnieuw gewekt. Quintin wil de Ipad, en heeft de dop van zijn fles afgedraaid (hiep hoi! Nog een ledikantje om te verschonen!) En Logan is ook weer wakker door het geroep van zijn broertje. De Ipad wordt afgestaan aan de oudste, en de jongste wordt met de Iphone op de grond gelegd. Gelukkig vermogen ze zich allebei nog een half uurtje voordat we er echt alle 4 uitgaan.

Mijn voornemen om om 9:00 op de sportschool te staan wordt verschoven naar de avond, vaders heeft de hele ochtend een kop als een oorwurm en is blij wanneer hij de oudste naar de PSZ heeft gebracht. En Logan? Die ligt inmiddels al uren te slapen!

Lees ook: Wilt je kindje nog niet doorslapen? Wellicht heb je iets aan deze 9 tips!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om volledig gebruik te maken van alle functionaliteit op deze website dient u cookies toe te staan. Meer informatie.

Cookies op deze website staan standaard uit. Om volledig gebruik te maken van deze website dient u cookies te accepteren door in de banner op "Toestaan" te drukken. Hier kunt u meer informatie vinden over ons Privacy- en Cookiebeleid.

Sluiten