Nadenken over een derde, dit was ik allemaal al weer vergeten... - My Name Is Mama

Nadenken over een derde, dit was ik allemaal al weer vergeten… Baby & Kind

Nadenkend over een derde kindje, komt Daphne tot de conclusie dat ze enorm veel van haar vorige zwangerschappen, bevallingen en kraamtijd was vergeten…
Ik ben gezegend met 2 zonen. Na de tweede bevalling besefte ik me zo helder dat het zo gemakkelijk fout kan gaan of zijn. Tien vingers, tien tenen, alles er op er aan. Alles functioneert naar behoren… Ik had graag 3 kindjes willen hebben, maar zwanger worden, zwanger blijven en een gezond kind zijn niet vanzelfsprekend.

De oudste is nu 4, ik zelf ben net 31. Om verschillende redenen zou ik niet na mijn 35ste nog een kinderwens willen uitwerken. Als het me gegund zou zijn, zou het in de komende 4 jaar moeten gebeuren. En zo’n derde zou echt wel weer zwaar worden, maar de oudste gaat nu naar school de jongste binnenkort naar de peuterspeelzaal dus ergens komt er ook weer meer tijd voor vrij.

De afgelopen weken kwam ik meerdere keren in een situatie waarin ik ging nadenken over een derde. De voors en tegens tegen elkaar wegstrepend. Ik ben ontzettend blij dat mijn jongens nu zelfstandiger worden, waardoor er voor mij meer tijd overblijft om weer wat meer voor mezelf te doen. Maar ik ging ook terug denken aan de periode waarin ik zwanger was en de eerste tijd erna. en kwam tot de ontdekking dat ik zo veel dingen gewoon was vergeten, vooral de ongemakken.

Plassen bijvoorbeeld, man man man. Ik zat nog net niet 24/7 op de wc maar ik was er met grote regelmaat te vinden. Zat ik net lekker, kon ik weer naar de wc (die zich bij ons thuis een verdieping hoger of lager dan de woonkamer bevindt). Toen ik in het ziekenhuis voor mijn bevalling een katheter kreeg (Wat overigens het meest pijnlijke was van de hele bevalling, geen grap!), was ik zo gelukkig. Eindelijk van die irritante druk af. Eindelijk rust in mijn lijf. Trots liet ik aan iedereen die op kraamvisite kwam mijn zak urine zien!

Slapen, ook zo iets. Die eerste 18 weken gingen nog prima. Maar toen mijn buik serieuzere vormen begon aan te nemen en ik mijn baby kon voelen schoppen was het gedaan met de rust. Op mijn zij werkte niet want dan werd de baby onrustig, op mijn rug ging niet want benauwd en op mijn buik ging niet want te dik en te bang om mijn eigen kind te verpletteren. Als ik mezelf dan eindelijk in een comfortabele zithouding had gekregen (mede mogelijk gemaakt door 3 kussens, een voedingskussen en het hoofdbord van mijn bed) kon ik er weer uit. Want plassen.

Ongemakkelijke kleding, want alleen een joggingbroek zat nog lekker op het laatst. Daarin wilde ik echter niet het huis uit. Op het laatst sneed alles in mijn huis of zat gewoon niet comfortabel meer.

HG is geen pretje. Ik heb er inmiddels meerdere blogs over geschreven. HG verpest je zwangerschap. In het ergste geval ben je 9 maanden heel erg ziek (soms zelfs letterlijk doodziek), kun je geen licht, geluid en geuren verdragen en kun je niets eten. HG is een extreme vorm van zwangerschapsmisselijkheid, wat zich niet beperkt tot de ochtend of de eerste 12 weken. Ik heb het 2x gehad, 9 maanden lang. Het zijn de gitzwarte bladzijden van mijn leven.

Slapeloze nachten van continue nachtvoeden. En ik heb ze nog steeds. Mijn jongste is iedere nacht wakker en valt dan niet zelf weer in slaap. de nachten dat ik de afgelopen 4 jaar heb kunnen doorslapen zijn echt op 1 hand te tellen.

Het mamalijf wat ik overhield na 2 zwangerschappen ben ik dankbaar voor de gezonde kindjes die ik heb. Toch had ik geen vrede met hoe ik er toen uitzag. Ik heb er hard voor gewerkt om zowel metnaal als fysiek weer in vorm te komen. Ik houd dat liever zo.

Die hele hutkoffer aan babyspullen die je meeneemt wanneer je het huis verlaat met een baby. Flesjes, voeding, eventueel een borstkolf, extra kleertjes voor de baby, een extra BH en shirt voor jezelf, koffiepa…eh borstcompressen, luiers, doekjes, hydrofiele doeken…. Jeetje wat sleepte we allemaal met ons mee toen we nog zo’n klein hummeltje hadden.

Nee, echt waanzinnig leuk een derde kindje. Maar als ik terug denk aan alle minder positieve momenten dan denk ik toch dat ik het voorlopig maar even bij twee houd 😉


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om volledig gebruik te maken van alle functionaliteit op deze website dient u cookies toe te staan. Meer informatie.

Cookies op deze website staan standaard uit. Om volledig gebruik te maken van deze website dient u cookies te accepteren door in de banner op "Toestaan" te drukken. Hier kunt u meer informatie vinden over ons Privacy- en Cookiebeleid.

Sluiten