Als je niet onzeker was, dan word je het wel van deze nieuwsbrief! - My Name Is Mama

Als je niet onzeker was, dan word je het wel van deze nieuwsbrief! Gezin & Relatie

Toen Petra voor de tweede keer zwanger was, zat zij niet altijd goed in haar vel. Haar lichaam veranderde sneller dan de eerste keer  en mensen vonden het nodig om haar daar telkens op te wijzen.

Ook haar kleding pasten als heel snel niet meer. Omdat het winter was, bleven de vrolijke zomerjurkjes van de vorige zwangerschap in de kast hangen en maakte die plaats voor prikkende kousenbroeken die over de buik vielen. (persoonlijke hel!) En ook waren daar die vreselijke, slobberende zwangerschapsjeans: ofwel waren ze te smal, ofwel zakten ze af. Een mooie jas? Vergeet het maar: of je spendeert een fortuin aan een zwangerschapsjas of je draagt een warme, vormloze jas van je man.

Bij de eerste was dat gevoel er niet. Mijn lichaam groeide mooi mee, mijn buikje was binnen proportie en iedereen vond mij ‘mooi zwanger’. Het was zomer en dankzij het ruime aanbod vrolijke zwangerschapsjurkjes voelde ik me oprecht goed. Ik had ook nauwelijks last van nare kwaaltjes of van een kleine bengel die aandacht vroeg. Nochtans moest dat slechte gevoel er blijkbaar wel zijn. Want in week 19 van mijn zwangerschap, las ik onderstaande tekst in de nieuwsbrief van het consultatiebureau:

“Sta je in profiel voor de spiegel, dan zie je heel duidelijk de veranderingen aan je lichaam. Je taille is verdwenen, maar ook je zelfbeeld is veranderd. Voel je je niet meer zo aantrekkelijk, praat er dan over met je partner. Zeg elkaar wat je voelt bij het idee om samen een kind op te voeden.”

Ik stond perplex. Vooral door die zin “je zelfbeeld is veranderd”. Ja, mijn lichaam was anders, maar ik had daar nog nooit zó bij stil gestaan. Was ik dan niet meer aantrekkelijk? Logen al die mensen dat ik ‘mooi zwanger’ was? Wat dan met mama’s die zich echt ellendig voelden omdat ze zich niet mooi voelden of erger omdat ze geen plek in de buurt van hun woonplaats meer kenden waar ze niét overgegeven hadden? Waarom moet er überhaupt iets over je zelfbeeld ingewreven worden? Hoe goed ik besefte dat het ‘goed bedoeld’ was, zo hard vroeg ik me af hoeveel vrouwen die nog geen complex hadden, zich zouden afvragen of ze dat misschien niet wel nodig hadden. Ik moést reageren. Op 27 maart 2013 stuurde ik volgende mail naar de desbetreffende nieuwsbrief verstrekker:

Goede middag.

Dit is niet meteen een klacht, maar wel een opmerking over jullie vorige nieuwsbrief.

Hier stond namelijk in de inleiding het volgende:
Sta je in profiel voor de spiegel, dan zie je heel duidelijk de veranderingen aan je lichaam. Je taille is verdwenen, maar ook je zelfbeeld is veranderd. Voel je je niet meer zo aantrekkelijk, praat er dan over met je partner. Zeg elkaar wat je voelt bij het idee om samen een kind op te voeden.

Ik weet dat dit niet verkeerd bedoeld is. Dat het zelfs als goede raad bedoeld is, maar toch kreeg ik er een slecht gevoel bij. Ik heb namelijk helemaal geen ander zelfbeeld en voel me nog goed in mijn vel. Maar toen ik dit las, vroeg me even af of dat dan niet verkeerd is. Mensen vragen contant naar de veranderingen en niemand staat erbij stil hoe je je voelt bij opmerkingen en vragen als: “Heb je al striemen? Waggel je al een beetje?”. Dingen die bedoeld zijn als goede raad, kunnen iemand heel onzeker maken… Misschien stof tot nadenken of tot herformuleren?

Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben.

Verder wel heel hard bedankt voor jullie nieuwsbrieven! Ze zijn leuk om lezen en dat mag ook zeker gezegd worden :-).

groeten,
Petra

Jammer genoeg heb ik nooit reactie gekregen op mijn mail. Behalve dan zo’n automatisch bericht dat ze hem gingen behandelen. Nu, enkele jaren later, lees ik nog zo vaak reacties over hoe veel mama’s zich echt zo onzeker voelen, tijdens maar ook na de zwangerschap. Begrijpelijk, je lichaam verandert ontzettend en niet voor elke mama is dat positief. Daarom wil ik mijn brief graag openbaar maken. Als ik er één mama het gevoel mee kan geven dat ze niet alleen is, is mijn missie geslaagd. Of toch geslaagder dan een klachtenbrief in mijn map verzonden items waar verder geen haan naar kraait.

Om af te sluiten een suggestie hoe het dan wél in die nieuwsbrief zou kunnen staan:

“Een zwangerschap. Het is iets ontzettend speciaal. Je lichaam verandert, er groeit een klein leven in. Sommige mama’s komen veel aan, anderen niet. Soms voel je je onoverwinnelijk, maar andere dagen eerder onzeker of moe. Heb je behoefte om het van je af te praten? Praat erover met elkaar, met je partner, ouders of vriendinnen. Weet dat je er niet alleen voor staat.”

Uiteraard ben ik ook heel nieuwsgierig welke raad jullie aan mama’s in spé zouden geven. Laat het ons zeker weten via Facebook.

 

Lees ook de andere artikelen op My Name Is Mama.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om volledig gebruik te maken van alle functionaliteit op deze website dient u cookies toe te staan. Meer informatie.

Cookies op deze website staan standaard uit. Om volledig gebruik te maken van deze website dient u cookies te accepteren door in de banner op "Toestaan" te drukken. Hier kunt u meer informatie vinden over ons Privacy- en Cookiebeleid.

Sluiten