SERIE INTERVIEW (2/3): Mama's in de wolken - My Name Is Mama

SERIE INTERVIEW (2/3): Mama’s in de wolken Lifestyle

Stewardess, volgens velen een droombaan. Maar is het nog steeds geweldig wanneer je kinderen krijgt, of lopen deze moeders liever achter een buggy in plaats van een trolley? In dit drieluik iedere week een andere moeder aan het woord over jetlags, heimwee en opvang.

 

Veel vrouwen droomden vroeger over een carrière als stewardess. Een vrouwelijk uniform, koffie drinken in New York en zonnen tussen de flamingo’s op Aruba. Voor deze 3 moeders is deze droom werkelijkheid, maar leven zij nog steeds die droom nu ze kinderen hebben of worden ze geteisterd door heimwee?

Dankzij mijn ouders heb ik altijd mijn werk kunnen blijven doen

Josette (50) woont in Tiel en vierde onlangs haar 25 jarig jubileum bij haar werkgever. Samen met haar man (een beroepsmilitair) heeft zij 4 dochters (19, 15 en een tweeling van 12), de 3 jongste wonen nog thuis. Josette vliegt 50% (parttime).

“Ik werk al weer 27 jaar als stewardess, echt topjaren waarin ik zowel van mijn werk, als van mijn meiden heb genoten. Ik heb na de geboorte van mijn dochters altijd volledig ouderschapsverlof opgenomen, zodat ik zo lang mogelijk bij mijn dochters kon zijn en zoveel mogelijk van hun babyperiode kon ervaren. Mijn tweede dochter is in Amerika geboren, in de tijd dat we daar woonden i.v.m. het werk van mijn man. In die periode ben ik twee jaar met verlof geweest (ouderschapsverlof i.c.m. onbetaald verlof). Toen ik weer ging werken, was ik vaak afhankelijk van oppas. Dankzij mijn ouders en een goede babysitter heb ik altijd mijn werk kunnen doen. Het is fijn als je een beroep kunt doen op familie. Binnenkort ga ik voor 8 dagen naar Buenas Aires, dat is wel erg lang. De kinderen en onze hond gaan dan gezellig naar mijn zus”.

Ik ontplof bijna als ik thuiskom en het is een grote bende

“Een van de grootste uitdagingen vind ik het georganiseer vooraf. Mijn man is momenteel voor een lange periode van huis omdat hij in een missie gebied zit, dus ik moet heel wat plannen als ik zelf ook weg moet. Onze middelste dochter hockeyt in Den Bosch en moet gebracht en gehaald worden wanneer zijn moet trainen of spelen. Ik schrijf altijd een lange brief met alles wat er moet gebeuren in de dagen dat ik weg ben en ik leg die op de keukentafel. Er valt al een hele last van mij af zodra ik dat heb opgeschreven. Een ander struikelblok is het tijdsverschil waar je veel mee te maken hebt. Ik moet echt even bijkomen na een vlucht. Ik kan dan ook behoorlijk chagrijnig worden als ik thuiskom en het is een grote bende. Op zo’n moment ontplof ik bijna. Alles moet dan direct worden opgeruimd (wat ik vaak zelf doe) en pas daarna kan ik gaan douchen en slapen. Een ander nadeel aan de jetlag is dat je vaak de eerste en de tweede dag maar half functioneert. Er gaat dan veel aan mij voorbij. Mensen vinden mij wel eens verwaand als ik half slaperig voorbij loop.”

Mijn kinderen zijn na MH17 en het incident met Germanwings wel angstiger geworden

“Sinds ik moeder ben merk ik wel dat ik anders in mijn werk sta. Ik ben angstiger. Geen angst om te vliegen maar meer de angst dat er iets met de kinderen is, dat ik dan ver weg ben en niet direct bij ze kan zijn. Na MH17 en het incident van Germanwings zijn ook mijn kinderen wel angstiger geworden. Daar spreken we thuis ook over en dan leg ik uit dat mij dicht bij huis ook wat kan overkomen. Je weet immers nooit wanneer het je tijd is. Nog een verschil met mijn werk nu, in verhouding tot mijn werk toen ik nog geen kinderen had, is dat ik nu ineens alle moeders aan boord snap”.

Ik heb veel verlof en kan daardoor betrokken zijn met de school van mijn kinderen

“Ik ben blij dat ik ondanks een groot gezin toch altijd heb kunnen blijven werken, want ik vind zo veel uitdaging in mijn werk. Het mooiste vind ik om de meest chagrijnige passagier aan boord vrolijk te krijgen. Ik maak graag een praatje met de passagiers, ben benieuwd naar hun verhalen. Ik houd van de verschillende culturen die de passagiers hebben en het spreken van vreemde talen. En ik houd van reizen, ik heb inmiddels al zoveel mooie dingen gezien! Wat ik ook geweldig vind aan mijn beroep is dat ik veel verlof heb en daardoor veel kan meemaken met mijn kinderen, betrokken ben met school en ik neem mijn gezin natuurlijk wel eens mee op reis”.

 

Volgende week Nadia (31), alleenstaande moeder van 2 jonge kinderen.

Vorige week: Ichrak, moeder van baby Aiden en pas sinds kort weer aan het werk.

 

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *