Speelmaatjes die ineens over jouw bank rennen... Jouw huis, jouw regels. - My Name Is Mama

Speelmaatjes die ineens over jouw bank rennen… Jouw huis, jouw regels. Baby & Kind

Wat als een vriendje van je kind zich niet wenselijk gedraagt wanneer het bij jou in huis speelt? Knijp je een oogje toe of grijp je in?

 

Wanneer je zoon of dochter de basisschool leeftijd bereikt, brengt dat in veel gevallen ook speelafspraakjes met zich mee. Leuk hoor, maar kinderen van een ander die ineens eten uit jouw koelkast halen of op je bank staan te springen alsof het een trampoline is, is minder wenselijk. Het werd mij al vrij snel duidelijk dat niet overal dezelfde regels gelden als bij ons thuis.

Ik begrijp dat mijn regels voor een ander wellicht heel overdreven klinken, maar ieder zijn eigen regels toch?

Ieder gezin heeft zijn eigen regels.
Ik heb thuis een aantal regels die mijn kinderen inmiddels niet anders gewend zijn. Zo dragen wij in huis geen schoenen, eten we nergens anders dan aan de keukentafel en speelgoed komt niet beneden. Vooral dat laatste is niet heel gebruikelijk. Mijn kinderen weten dat en leggen het hun vriendjes en vriendinnetjes eigenlijk vrijwel direct uit. “Spelen doen we op onze slaapkamer of op zolder”. Ze mogen daar naar hartelust spelen en bouwen en het mag gewoon blijven staan tot de volgende dag. Ik begrijp dat mijn regels voor een ander wellicht heel overdreven klinken, maar ieder zijn eigen regels toch?

Spelen is ook leren. Leren dat er bij andere mensen andere grenzen en regels zijn.

Jouw huis, jouw regels.
Wat ik net al noemde, mijn kinderen hoeven aan het eind van de dag hun bouwwerken niet op te ruimen. Het is een soort mijnenveld van Lego waar ik me iedere avond en ochtend door heen maneuvreer (en ja ik stap geregeld met mijn blote voet op een Legosteentje…). Maar ik besef dat andere ouders vinden dat je na het spelen hoort op te ruimen. Wanneer ik mijn kinderen ophaal van een speelafspraakje stimuleer ik ze daarom vrijwel altijd om even het speelgoed weer netjes op te ruimen.

Spelen is leren.
Onlangs gebeurde het ook bij een vriendin. Het vriendje wat bij haar zoon kwam spelen deed dingen die zij liever niet heeft. Na afloop vroeg ze op Instagram andere moeders om advies. Corrigeren of het kindje niet meer uitnodigen? Persoonlijk kies ik er voor om te corrigeren. Niet meer uitnodigen voelt voor mij namelijk als voor van buitensluiten. Het kind zal zelf ook niet snappen waarom het niet meer welkom is. Veel beter lijkt het mij dit kindje op een positieve manier te corrigeren. Spelen is namelijk ook leren. Leren dat er bij andere mensen andere grenzen en regels zijn. Dit hoort bij de opvoeding van een kind en ik vind ook dat je dit ook zeker mag doen. Zolang het maar geen negatieve ervaring wordt.

De boze moeder.
Het corrigeren van een andermans kind blijft natuurlijk altijd wel ‘een dingetje’.  Maar je grenzen en regels uitleggen zonder dat je gelijk de kwaaie moeder moet uithangen is echt wel mogelijk. Je kan  bijvoorbeeld vragen aan het kind of het thuis wel over de bank mag rennen. Je kan vervolgens zeggen dat jij de bank liever gebruikt om lekker op te zitten of te liggen en dat je dus niet wil dat kinderen er over heen rennen. Als het vervolgens nog eens gebeurd vraag je “Weet je nog waar wij de bank voor gebruiken?” De meeste kinderen hebben daar genoeg aan.

Als het dingen doet die gevaar opleveren, kun je gewoon uitleggen dat je dat liever niet hebt, omdat het gevaarlijk is en je niet wilt dat het kind zich verwond. Je moet er rekening mee houden dat een kind dat continue gecorrigeerd wordt ook onzeker kan worden. Als je merkt dat jouw aanpak op dat moment niet werkt, kun je misschien beter een ander spel of activiteit aanbieden. Je haalt het kind dan gewoon uit de onwenselijke situatie.

Mag een ander jouw kind corrigeren?
Ik vind dat wanneer mijn kinderen bij iemand spelen dat zij zich aan de regels van die ouders moeten houden. Wanneer niet duidelijk is dat er andere regels gelden dan bij ons thuis, dan vind ik het niet meer dan normaal dat deze regels aan hem worden uitgelegd. Uiteraard op een normale opbouwende manier.

Op school gelden ook andere regels dan thuis en dan horen kinderen zich er ook aan te houden. Naar mijn mening is de basisschoolleeftijd (en zeker in de onderbouw) DE leeftijd waarin dit soort ‘lessen’ heel waardevol zijn en onze kinderen klaar stoomt om zich steeds zelfstandiger te kunnen redden in de maatschappij.

Heb jij ervaring met onwenselijk gedrag van speelkameraadjes van je kind, of heb jij een kind wat zelf moeite heeft met de regels die bij een ander gelden? Heb je tips, aanvullingen of een totaal andere visie dan de mijne? Laat je reactie achter op onze Facebook pagina!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om volledig gebruik te maken van alle functionaliteit op deze website dient u cookies toe te staan. Meer informatie.

Cookies op deze website staan standaard uit. Om volledig gebruik te maken van deze website dient u cookies te accepteren door in de banner op "Toestaan" te drukken. Hier kunt u meer informatie vinden over ons Privacy- en Cookiebeleid.

Sluiten