Het verborgen genootschap van moeders! In welk team hoor jij? - My Name Is Mama

Het verborgen genootschap van moeders! In welk team hoor jij? Baby & Kind

Ah yes! Je bent zwanger! Super vlot of misschien moest je er wat langer op wachten. Je hebt die test gedaan, die streepjes staan nog op je netvlies gebrand. De zwangerschapstest, de toegangsticket tot het verborgen genootschap van moeders.

Als aspirant lid (je weet wel toen je al wel een uitgesproken kinderwens had, maar nog niet zwanger was) ving je natuurlijk al wel hier en daar wat handige tips en adviezen op van de buitengewone leden (zij die al wel 1 of 2 larven  onder hun hoede hebben). Of zelfs van de elite leden, die hard aan de weg timmeren voor hun eigen elftal. Maar ze geven je pas echt al hun opvoedkundige adviezen en voorkeuren prijs wanneer je minimaal de status van lid hebt bereikt. En hiervoor moet je toch echt zwanger zijn.

Eigenlijk zijn het meer hun persoonlijke voorkeuren die ze je proberen op te leggen, verpakt als handig advies. Want in feite proberen ze gewoon zieltjes te winnen voor hun eigen team. ‘Team?’ hoor ik je denken. Ja, je leest het goed. Welkom tot het verborgen genootschap van het moederschap, waar we o.a. de volgende teams kennen:

Team Borstvoeding vs. Team Kunstvoeding.
Als er een Champions League onder ouders zou zijn, dan zouden deze twee teams de meest bloeddorstige bloedstollende finale spelen uit de geschiedenis. Hard tegen hard gaan deze teams en zij hebben beiden een legioen aan supporters op iedere 3km², wereldwijd. Met ijzersterke argumenten van Team Borstvoeding als “Het bevat de beste voedingstoffen voor je baby”,  “Het bevordert de hechting” en “Kinderen die borstvoeding krijgen hebben over het algemeen een hoger IQ” zou je, je al bijna niet meer durven opgeven voor Team Kunstvoeding. Die ondanks hun grote hoeveelheid supporters toch wat minder sterke argumenten hebben met “Het is makkelijk”, “Vader kan ook een keer een flesje geven” en “Je kunt ongelimiteerd wijn drinken en pittig eten”.

Team Ziekenhuisbevalling vs. Team Thuisbevalling.
Zelf behoor ik bij Team Ziekenhuisbevalling, ten eerste vanwege de veiligheid ten tweede vanwege de zooi die me bespaart blijft in mijn eigen huis. Nou had ik weinig keus hoor met 2x een medische indicatie, dus wellicht heb ik me er snel bij neergelegd dat een ziekenhuisbevalling voor mij het prettigst is. Team Thuisbevalling daarentegen probeert zieltjes te winnen met het beeld van waxinelichtjes in de slaapkamer, Buddha Bar XVI op de achtergrond en de intieme sfeer van jij en je partner (en de verloskundige en de kraamhulp die een ‘bijrol’ spelen). 70% van de zwangere vrouwen geeft aan thuis te willen bevallen, echter slechts ongeveer 25% van de bevalling vindt ook daadwerkelijk thuis plaats. Als mooie middenweg bieden heel veel ziekenhuizen tegenwoordig ook kraamsuites aan. De intieme sfeer van thuis met alle medische zorg binnen handbereik.

Lees ook: Wacht maar mama…jouw tijd komt nog.

Team Pijnbestrijding vs. Team Pijn Lijden.
En hoewel Team Pijn Lijden vaak voor de bevalling nog opvallend veel aanhangers lijkt te kennen, stapt een groot deel hiervan tijdens de bevalling alsnog over naar Team Pijnbestrijding (de verraders!!!!). Als je nog niet eerder bent bevallen is het ook moeilijk voor te stellen wat voor een pijn (en in welke intensiviteit) je mag verwachten. Het is echt geen schande om te vragen om enige vorm van pijnbestrijding. Laat je in ieder geval tijdens je zwangerschap goed informeren over de verschillende mogelijkheden van pijnbestrijding, ook als je de intentie hebt hier geen gebruik van te maken.

Team Thuisblijf Moeders vs. Team Werkende Moeders.
Vooral Team Werkende Moeders zijn meester in het ronselen van leden. Want jij hebt de zin “Ik ben zwanger!” nog niet volledig uitgesproken of een van hun scouts werpt je de (als verwijt verpakte) ‘vraag’ voor de voeten “Je blijft toch wel werken?” Als jij antwoordt dat je daar nog niet zeker van bent, zul je direct het advies krijgen om dan ‘slechts’ minder te gaan werken. Nee, ze geven niet snel op. Het beeld van de thuisblijfmoeders is vrij stoffig. Een onverzorgde (eh ja, klopt ik ben niet altijd even leuk gekleed, puur uit praktische overweging overigens), slonzige, alles voor het kind opgevende huis muis moeder waar alle kinderen uit de buurt kunnen komen spelen (nee liever niet, ik heb mijn handen al vol aan die twee van mezelf). Niet zo gek ook dat Team Thuisblijfmoeder niet heel veel trouwe volgers heeft…

Team Betaalde Opvang vs. Team ‘we-doen-een-beroep-op-opa-en-oma’.
Zelf heb ik weinig keus. Ik werk inmiddels, net als mijn partner, fulltime (geloof het of niet, maar deze website een beetje invulling geven kost me 40 tot 60 uur per week). Per week gaan de kindjes 1 dag naar een gastouder. Wij hebben niet die luxe om regulier grootouders in te schakelen als we oppas nodig hebben. Om je bij Team Betaalde Opvang aan te sluiten moet je best wel diep in de buidel tasten en dat andere Team wil zich nog wel eens te veel bemoeien met de opvoeding van je kleintje. Dat kan hele vervelende consequenties hebben want in hoeverre mag/durf jij dingen te eisen van je (schoon)ouders?

Lees ook: Een klein kind alleen thuis laten als hij slaapt. “Heel even maar” kan dat of absoluut niet?

Team Rooming In vs Team ‘Dat-kamertje-is-er-niets-voor-niets’.
Heel lang ben ik lid geweest van Team Rooming-In. Niet alleen vanwege de borstvoeding, maar ook omdat ik het een prettig idee vond mijn baby ’s nachts naast me te hebben. De oudste ging na drie maanden naar zijn eigen kamer, (hij klonk ’s nachts als een minivarken) zodat we zelf niet naar dat geknor en gepruttel lagen te luisteren. De jongste was bijna 9 maanden toen hij naar zijn eigen (eh… hij deelt hem met zijn broer) kamer vertrok, maar met enige regelmaat rijden we hem met wieg en al weer over de gang onze slaapkamer op. Omdat hij daar gewoon rustiger ligt. Natuurlijk hebben we voor beide kinderen een compleet babykamertje verzorgd voordat ze geboren waren, maar toch hadden we al voor de bevalling besloten dat ze sowieso de eerste 3 maanden bij ons mochten liggen, puur voor het veilige gevoel. Ik moet eerlijk bekennen dat ik wel stukken beter slaap als er geen kind op mijn kamer ligt, want vooral toen ze nog kleine baby’s waren kwamen er soms geluiden uit ’s nachts daar werd je bang van…

Ik ben van mening dat iedereen gewoon lekker moet doen waar die zich als ouder goed bij voelt. Er zullen namelijk altijd mensen blijven die je het gevoel geven dat je het niet goed doet, of je in ieder geval aan het twijfelen brengen. Dus als je de perfecte ouder wil worden, kan ik je direct uit je droom helpen. Die bestaat namelijk niet. Kies een team waar jij denkt dat je hoort en onthoud er zijn altijd transfer mogelijkheden!

Lees ook de andere artikelen op My Name Is Mama.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Om volledig gebruik te maken van alle functionaliteit op deze website dient u cookies toe te staan. Meer informatie.

Cookies op deze website staan standaard uit. Om volledig gebruik te maken van deze website dient u cookies te accepteren door in de banner op "Toestaan" te drukken. Hier kunt u meer informatie vinden over ons Privacy- en Cookiebeleid.

Sluiten